سیب کمال

در قلمرو عرفان
پدید آورنده : خواجه عبیداللّه  احرار ، صفحه 49

<?xml version="1.0" encoding="utf-16"?> سبب کمال

* فقیر کسی را گویند که بایست غیر حقّ سبحانه از دل او دور شده باشد و او را غیر آن حضرت عَزَّ و عَلا هیچ مقصودی و مطلوبی نماند؛ وه به سببِ کمالِ آن جناب و احتراقِ باطن از کلّ موجودات رشحاتِ جمال آن حضرت می بیند. لاجرم پیش همه کاینات متذلّل و خاضع است.

* در بعضی کتاب ها فرق میانِ عبادت و عبودیت چنان گفته اند که عبادتْ وظایفِ بندگی است به موجب شریعتْ، و عبودیت حضور و آگاهی دل است بر نعت تعظیم.

* مقصود از خلقتِ انسان تعبّد است و خلاصه و زبده تعبّدْ آگاهی است به حق سبحانه در همه احوال به نَعت تفرّع و خشوع.

* خدمت، تو را به کنگره کبریا کشد.

* غُرّه خدمت، محبت و تمکین در دل هاست.

* هر دل که در او غم نیست می باید بُرید و پیش سگ انداخت که آن دلْ گوشت پاره ای است مثل دل حیوانات.

      ;جرعه نوشانِ بلا را شادکامی در غم است   ;ای خوشا آن دل که در وی سکّه غم می زنند  

* در ذکر و توجّه به حدّ کمالْ اهتمام می باید نمود.

/ 0 نظر / 3 بازدید